Zrzucam masę cz. I - odżywianie

Wiosna przyszła rozgościła się już u nas na dobre i jak to zwykle bywa, wiele osób odkryło, że ich figura po zimie pozostawia wiele do życzenia. Nie inaczej było ze mną. Szczegółów sytuacji, która skłoniła mnie do wzięcia się za siebie zdradzać nie będę, bo ani to szczególnie miłe nie było, ani nie ma się czym chwalić. Ważny jest efekt, czyli postanowienie, że czas coś ze sobą zrobić.

Jako że ten blog z założenia ma być urodowy, a uroda to przecież nie tylko kosmetyki, postanowiłam raz na jakiś czas opisywać jakąś część moich zmagań z własnym ciałem. Dzisiaj, na dobry początek, skupię się na tym, co i jak zmieniłam w swoim sposobie odżywiania.

źródło

Czasami, patrząc w swój talerz zastanawiam się, czy aby na pewno jestem kobietą. Stereotyp mówi, że powinnam znajdować satysfakcję we wcinaniu samych warzyw i owoców. Stereotyp mówi, że powinnam uciekać z krzykiem na widok mięsa, ewentualnie z okresową dyspensą na "mięsko z kurczaczka". Powinnam kochać czekoladę i być z nią w stanie nieustannej wojny.

Hmm. Nope.

Nie wiem, co mówią na ten temat dietetycy, ani co wykazują ostatnie badania, najważniejsze jest dla mnie to, co mówi mi mój organizm. A on ma na temat odżywiania jednoznaczną opinię. Lubię mięso i dobrze się po mięsie czuję. Tak, nawet po zabójczo czerwonej wołowinie. Nie lubię ani posiłków bez warzyw, ani posiłków składających się tylko z nich. Owoce fajnie zastępują słodycze, ale od jednego cukierka, czy garści żelek się ani nie umiera, ani nawet nie tyje (o ile nie jest to jedna garść co trzy minuty ;)).

No ale, nie da się schudnąć, nie zmieniając nic w swoim dotychczasowym życiu. Ja zmieniłam następujące rzeczy:

1. Nie chodzę głodna - to podstawa. Głód jest fatalnym doradcą, podpowiada nam to, co jest najbliżej pod ręką, a niestety, najczęściej nie jest to najlepsza opcja. Nie ustalam sobie sztywnych godzin posiłków, ale zawsze pilnuję, by mieć pod ręką odpowiednią ilość jedzenia i zaspokoić głód, gdy tylko go poczuję.

2. Piję odpowiednią ilość płynów - kolejna istotna sprawa. Czasami zdarza się, że to, co odczuwamy jako głód, jest po prostu pragnieniem i znika, kiedy uzupełnimy płyny w organiźmie. Poza tym, dobrze nawodniony organizm lepiej pracuje i ma więcej energii.

3. Zasada "później" - odkładanie rzeczy na później rzadko kończy się dobrze. Jednak kiedy w grę wchodzi apetyt na słodycze, czasami okazuje się ono zbawienne. Chodzi o to, żeby kiedy poczujemy apetyt na coś słodkiego, powiedzieć sobie "dobrze, ale później" - po obiedzie, jak skończysz czytać książkę, jak wrócisz do domu. Nie odmawiasz sobie, tylko przekładasz spełnienie zachcianki na kiedy indziej. A często okazuje się (zwłaszcza w opcji "po obiedzie"), że kiedy przyjdzie co do czego, to wcale Ci się już tego nie do końca zakazanego owocu nie chce.

4. Zdrowsze wybory - według mnie, klucz do skutecznego odchudzania. Banany są świetne w zastępowaniu mi słodyczy, tak samo mała ilość gorzkiej czekolady. Kiedy mam ochotę wyjść z chłopakiem coś zjeść w mieście, zamiast fast fooda, czy pizzy, idziemy na sushi, albo do baru mlecznego (może kotlet pożarski z surówką i kaszą to nie jest najzdrowsze danie na świecie, ale konkurencję z cheeseburgerem z frytkami wygrywa w cuglach ;) ).

Co ważne, ta metoda zadziała tylko jeśli będą to twoje wybory i muszą działać dla Ciebie. Co Ci da to, że mając ochotę na batona, zjesz banana, jeśli przez resztę dnia i tak będziesz myśleć o karmelu rozlewającym się po kruchym wafelku? Na każdego działa co innego i warto metodą prób i błędów znaleźć zamienniki, które na nas działają.

5. Nie zadręczam się - jeśli od x czasu "chodzi za mną" ten nieszczęsny karmel na kruchym wafelku, żadne zamienniki nie pomagają, to go w pewnym momencie po prostu jem. I tyle. Nie robię sobie wyrzutów, ani nie ustalam pokuty, ale...

6. Rezygnuję z tego, z czego rezygnacja nie jest problemem - jak pewnie łatwo było zauważyć, moją piętą achillesową są słodycze ;) Jednak rezygnacja z fast foodów i słodkich napojów okazała się dla mnie kompletnie bezproblemowa. Więc ograniczyłam je do minimum, dzięki czemu mogę sobie pozwolić na trochę większą swobodę tam, gdzie pokusa jest większa.

Jak widać, moje zasady są dosyć proste, co nie zmienia faktu, że działają. Zrzuciłam już 2 kilogramy, centymetry również ładnie spadają. I co najważniejsze, nie czuję jakichś specjalnych ograniczeń związanych z tym, że jestem na diecie, więc mam nadzieję, że tym łatwiej będzie utrzymać się przy dobrych nawykach, kiedy już osiągnę swoje cele.

A jak u was wygląda kwestia odchudzania? Dopadła was wiosenna mobilizacja? :)

Marcowe szaleństwo zakupowe II

Marzec okazuje się być dla mnie bardzo obfity w zakupy kosmetyczne. Nie dziwi mnie to zbytnio, biorąc pod uwagę, że w lutym trzymałam praktycznie całkowitą ascezę, marcowe denka mnożą się jak szalone, a pogoda zazwyczaj bardzo nastraja na buszowanie wśród kolorowych i pachnących latem słoiczków i buteleczek :)

Scrub cukrowy "Odchudzający" z Bani Agafii i antycellulitowy krem do ciała Ananas&Granat Love2Mix zakupiłam z myślą o moim aktualnym zrywie pt. "Odchudzam się". Szerzej napiszę o tej akcji już niedługo, tak samo jak i o tych dwóch rosyjskich kosmetykach.

Dwa kremy do stóp: Green Pharmacy z olejkiem cedrowym i antyperspiracyjny Exclusive Cosmetics (ha ha) to zakup bezpośrednio spowodowanym szalejącym denkiem. Jestem przyzwyczajona do używania dwóch kremów do stóp jednocześnie, zmiękczającego wieczorem i ograniczającego pocenie rano, a w tym miesiącu oba mi się skończyły praktycznie jednocześnie.

Masło do ciała "Winogrona i kakao" Alterry - kompletnie nie nastawiałam się na ten zakup, wybierając się do Rossmanna po zastępstwo za niedawno skończony balsam Fa. Zaskoczyło mnie niską ceną, optymalną pojemnością (nie będę się z nim męczyć przez pół roku)  i ciekawym składem.

Eyeliner we flamastrze z Essence powinien był się znaleźć już w poprzednim poście o marcowych zakupach, ale niestety, skleroza nie boli. Pomimo praktycznie zerowej trwałości, jestem z tego zakupu bardzo zadowolona - w końcu jestem na najlepszej drodze do nauczenia się rysowania kresek na powiece! Z poprzednim eyelinerem męczyłam się bardzo długo, nawet już stwierdziłam, że widocznie urodziłam się z wdrukowanym w genach brakiem umiejętności malowania oczu w ten sposób. Pisak z Essence rozwiał te podejrzenia błyskawicznie.

Tutti Frutti, wiśniowo-porzeczkowy olejek do kąpieli to z kolei czysty kaprys i impuls. Przy okazji zakupów spożywczych w Biedronce, zobaczyłam tę butelkę w całkiem przyjemnej promocji i niewiele myśląc, chwyciłam ją i zaniosłam do kasy. Pachnie zabójczo i nic więcej robić nie musi, nie mam zbyt wysokich wymagań, jeśli chodzi o pieniacze do kąpieli.

Mam nadzieję, że to już koniec zakupów kosmetycznych na marzec. Wprawdzie mój portfel odczuwa sporą ulgę, od kiedy nie kupuję słodyczy i fast foodów (zryw dietowy pełną parą...), ale mimo wszystko, ostatnie parę dni miesiąca muszę spędzić dosyć oszczędnie, żeby nie przekroczyć założonego wcześniej limitu wydatków.

A jak u was wyglądał marzec, jeśli chodzi o zakupy? Miałyście może styczność z moimi najnowszymi nabytkami? :)

Ziaja, pomarańczowe mydło pod prysznic

Nie lubię kosmetyków o dużych pojemnościach. Mam duszę testera, najchętniej co miesiąc wypróbowywałabym nowe zapachy i konsystencje, a butle półlitrowe, czy wręcz litrowe, wytrwale trwają na posterunku w łazience. Jak jeszcze kosmetyk okaże się wydajny, to już w ogóle mogiła.

I tak, najbardziej skrótowo można opisać mój stosunek do ziajowego myjadła po pół roku współpracy.

Kupiłam je jeszcze w wakacje, zauroczona letnim i odświeżającym zapachem. Jak to u Ziaji, cena zachęcała, więc bez zastanowienia wrzuciłam do koszyka pokaźnych rozmiarów butelkę. Po przyjściu do domu też nie byłam rozczarowana. Kosmetyk świetnie się pienił i był wydajny - wystarczyło zaledwie kilka kropli, aby gąbka zamieniła w kłąb gęstej i intensywnie pachnącej piany.

Niestety, im dalej w las, tym było gorzej. Zapach dość szybko mi obrzydł i zaczęły się w nim pojawiać chemiczne nuty. Ponadto, mydło mocno wysuszało mi skórę, każdy prysznic kończył się nieprzyjemnym uczuciem ściągnięcia. Wydajność, która na początku zachwycała, stała się przekleństwem. Z radością wycisnęłam z butelki (którą jednak muszę pochwalić - jest transparentna, przez co łatwo można kontrolować pozostałą ilość kosmetyku, i na tyle miękka, że nie ma problemu z jego wyciśnięciem pod koniec opakowania) ostatnie krople.

Gdyby było dostępne w mniejszych opakowaniach, mydło Ziaji mogłoby być całkiem przyjemną opcją na letnie prysznice. Niestety, podczas sezonu grzewczego, wyciągającego ze skóry całe nawilżenie i po trwających kilka miesięcy, regularnych spotkaniach ze słodkim zapachem cytrusów, jestem pewna, że nie kupię go ponownie.

Nivea, Odżywczy balsam do ciała pod prysznic

Dwie dotychczasowe recenzje kosmetyków, jakie zamieściłam na tym blogu ograniczały się do piania nad tym, jakie dane mazidło jest świetne. Tym razem będzie trochę inaczej. Do dzisiejszego produktu cały czas mam mocno mieszane uczucia, mimo że jest ze mną już kawałek czasu - przed chwilą wycisnęłam z tuby ostatnią jego kroplę

Zdjęcie ze strony rossnet.pl

Jakiś czas temu nad Wisłę zawitała głośno zapowiadana rewolucja - miało być nowatorsko, szybko i skutecznie. Czasochłonna procedura wklepywania w siebie balsamu miała być zastąpiona wtarciem w siebie kosmetyku i spłukaniem wodą. A efekty miały być ho ho, spektakularne. Gładka, miękka i nawilżona skóra, no po prostu marzenie.

Tyle teorii, a właściwie wyobraźni producenta. W praktyce wyszło średnio.

Najbardziej szwankuje w tym produkcie wygoda użytkowania. Opakowanie jest nieporęczne, a kiedy zostaną w nim resztki kosmetyku, wydobycie każdej kropli staje się walką. Ponadto, jest kompletnie nieprzeźroczyste, czego nie lubię, bo sprawdzać, ile mi jeszcze balsamu zostało mogłam jedynie ważąc butelkę w ręku. Że średnio skutecznie, raczej dodawać nie muszę.

Zapach przypomina mi krem Nivea, nie odrzuca, ale też nie jest w czołówce moich ulubionych aromatów. Rozsmarowanie nie przysparza większych problemów, spłukuje się też nieźle. Jednak na dłoniach pozostawia nieprzyjemny osad, którego nie da się zmyć bez użycia detergentu myjącego. Wiadomo, jak to się kończy, nakładamy balsam na jedną nogę, próbujemy nałożyć na drugą, butelka się brudzi od osadu z dłoni, staje się coraz bardziej śliska... Czyli im dalej w las z używaniem balsamu, tym gorzej.

Pomimo tego wszystkiego, co do efektów nie mam najmniejszych zastrzeżeń. Skóra jest nawilżona i miękka, a efekt utrzymuje się do następnego mycia. 

No i mam zagwozdkę co do tego balsamu. Jeśli chodzi o same efekty - super, nie mogłabym chcieć niczego więcej. Sama formuła również się u mnie sprawdza, nigdy nie mogłam się zmotywować do regularnego balsamowania, a w tym wydaniu to po prostu kolejna rzecz, którą robię pod prysznicem. Z drugiej strony, te wszystkie nieprzyjemności podczas nakładania i obawa, że efekt nawilżenia może być równie powierzchowny, jak osad balsamu na skórze dłoni... Nie wiem, czy jeszcze go kupię. Zapewne jak zwykle, zadecyduję spontanicznie, będąc już w sklepie. A że cena do najniższych nie należy, a zapach nie zachwyca, to pewnie wezmę co innego.

Balsam można dostać w większości drogerii, widuję go też w supermarketach. Kosztuje ok. 17zł za 250ml.

.