Marzec okazuje się być dla mnie bardzo obfity w zakupy kosmetyczne. Nie dziwi mnie to zbytnio, biorąc pod uwagę, że w lutym trzymałam praktycznie całkowitą ascezę, marcowe denka mnożą się jak szalone, a pogoda zazwyczaj bardzo nastraja na buszowanie wśród kolorowych i pachnących latem słoiczków i buteleczek :)
Scrub cukrowy "Odchudzający" z Bani Agafii i antycellulitowy krem do ciała Ananas&Granat Love2Mix zakupiłam z myślą o moim aktualnym zrywie pt. "Odchudzam się". Szerzej napiszę o tej akcji już niedługo, tak samo jak i o tych dwóch rosyjskich kosmetykach.
Dwa kremy do stóp: Green Pharmacy z olejkiem cedrowym i antyperspiracyjny Exclusive Cosmetics (ha ha) to zakup bezpośrednio spowodowanym szalejącym denkiem. Jestem przyzwyczajona do używania dwóch kremów do stóp jednocześnie, zmiękczającego wieczorem i ograniczającego pocenie rano, a w tym miesiącu oba mi się skończyły praktycznie jednocześnie.
Masło do ciała "Winogrona i kakao" Alterry - kompletnie nie nastawiałam się na ten zakup, wybierając się do Rossmanna po zastępstwo za niedawno skończony balsam Fa. Zaskoczyło mnie niską ceną, optymalną pojemnością (nie będę się z nim męczyć przez pół roku) i ciekawym składem.
Eyeliner we flamastrze z Essence powinien był się znaleźć już w poprzednim poście o marcowych zakupach, ale niestety, skleroza nie boli. Pomimo praktycznie zerowej trwałości, jestem z tego zakupu bardzo zadowolona - w końcu jestem na najlepszej drodze do nauczenia się rysowania kresek na powiece! Z poprzednim eyelinerem męczyłam się bardzo długo, nawet już stwierdziłam, że widocznie urodziłam się z wdrukowanym w genach brakiem umiejętności malowania oczu w ten sposób. Pisak z Essence rozwiał te podejrzenia błyskawicznie.
Tutti Frutti, wiśniowo-porzeczkowy olejek do kąpieli to z kolei czysty kaprys i impuls. Przy okazji zakupów spożywczych w Biedronce, zobaczyłam tę butelkę w całkiem przyjemnej promocji i niewiele myśląc, chwyciłam ją i zaniosłam do kasy. Pachnie zabójczo i nic więcej robić nie musi, nie mam zbyt wysokich wymagań, jeśli chodzi o pieniacze do kąpieli.
Mam nadzieję, że to już koniec zakupów kosmetycznych na marzec. Wprawdzie mój portfel odczuwa sporą ulgę, od kiedy nie kupuję słodyczy i fast foodów (zryw dietowy pełną parą...), ale mimo wszystko, ostatnie parę dni miesiąca muszę spędzić dosyć oszczędnie, żeby nie przekroczyć założonego wcześniej limitu wydatków.
A jak u was wyglądał marzec, jeśli chodzi o zakupy? Miałyście może styczność z moimi najnowszymi nabytkami? :)
poniedziałek, 24 marca 2014
niedziela, 16 marca 2014
Ziaja, pomarańczowe mydło pod prysznic
Nie lubię kosmetyków o dużych pojemnościach. Mam duszę testera, najchętniej co miesiąc wypróbowywałabym nowe zapachy i konsystencje, a butle półlitrowe, czy wręcz litrowe, wytrwale trwają na posterunku w łazience. Jak jeszcze kosmetyk okaże się wydajny, to już w ogóle mogiła.
I tak, najbardziej skrótowo można opisać mój stosunek do ziajowego myjadła po pół roku współpracy.
Kupiłam je jeszcze w wakacje, zauroczona letnim i odświeżającym zapachem. Jak to u Ziaji, cena zachęcała, więc bez zastanowienia wrzuciłam do koszyka pokaźnych rozmiarów butelkę. Po przyjściu do domu też nie byłam rozczarowana. Kosmetyk świetnie się pienił i był wydajny - wystarczyło zaledwie kilka kropli, aby gąbka zamieniła w kłąb gęstej i intensywnie pachnącej piany.
Niestety, im dalej w las, tym było gorzej. Zapach dość szybko mi obrzydł i zaczęły się w nim pojawiać chemiczne nuty. Ponadto, mydło mocno wysuszało mi skórę, każdy prysznic kończył się nieprzyjemnym uczuciem ściągnięcia. Wydajność, która na początku zachwycała, stała się przekleństwem. Z radością wycisnęłam z butelki (którą jednak muszę pochwalić - jest transparentna, przez co łatwo można kontrolować pozostałą ilość kosmetyku, i na tyle miękka, że nie ma problemu z jego wyciśnięciem pod koniec opakowania) ostatnie krople.
Gdyby było dostępne w mniejszych opakowaniach, mydło Ziaji mogłoby być całkiem przyjemną opcją na letnie prysznice. Niestety, podczas sezonu grzewczego, wyciągającego ze skóry całe nawilżenie i po trwających kilka miesięcy, regularnych spotkaniach ze słodkim zapachem cytrusów, jestem pewna, że nie kupię go ponownie.
I tak, najbardziej skrótowo można opisać mój stosunek do ziajowego myjadła po pół roku współpracy.
Kupiłam je jeszcze w wakacje, zauroczona letnim i odświeżającym zapachem. Jak to u Ziaji, cena zachęcała, więc bez zastanowienia wrzuciłam do koszyka pokaźnych rozmiarów butelkę. Po przyjściu do domu też nie byłam rozczarowana. Kosmetyk świetnie się pienił i był wydajny - wystarczyło zaledwie kilka kropli, aby gąbka zamieniła w kłąb gęstej i intensywnie pachnącej piany.
Niestety, im dalej w las, tym było gorzej. Zapach dość szybko mi obrzydł i zaczęły się w nim pojawiać chemiczne nuty. Ponadto, mydło mocno wysuszało mi skórę, każdy prysznic kończył się nieprzyjemnym uczuciem ściągnięcia. Wydajność, która na początku zachwycała, stała się przekleństwem. Z radością wycisnęłam z butelki (którą jednak muszę pochwalić - jest transparentna, przez co łatwo można kontrolować pozostałą ilość kosmetyku, i na tyle miękka, że nie ma problemu z jego wyciśnięciem pod koniec opakowania) ostatnie krople.
Gdyby było dostępne w mniejszych opakowaniach, mydło Ziaji mogłoby być całkiem przyjemną opcją na letnie prysznice. Niestety, podczas sezonu grzewczego, wyciągającego ze skóry całe nawilżenie i po trwających kilka miesięcy, regularnych spotkaniach ze słodkim zapachem cytrusów, jestem pewna, że nie kupię go ponownie.
Subskrybuj:
Posty (Atom)